السيد الخميني
29
دروس تفسير سوره حمد ، جهاد اكبر يا مبارزه با نفس ( نامه هاى اخلاقى - عرفانى ) ( موسوعة الإمام الخميني 50 ) ( فارسى )
أعُوذُ بِاللَّه مِنَ الشّيطانِ الرَّجيم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ [ متعلّقبسم اللَّه ] كلام در اين بود كه اين بِسْمِ اللَّهِ جار و مجرور ، به چه متعلّق است ؟ ما به حسب احتمال ، عرض كرديم يكى از احتمالات اين است كه هر بسماللهى كه در هر سورهاى هست ، متعلّق باشد به خود آن سوره ، به آن چيزى كه در آن سوره مناسب است . مثل سورهء حمد كه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * الْحَمْدُ لِلَّهِ ، اين حمد به اسم اللَّه [ واقع مىشود ] . روى اين زمينه ( احتمال ) كه هر بسماللهى در هر سورهاى معنايش غير از « بِسْمِ اللَّهِ » در سورهء ديگر است ، هر سورهاى كه « بِسْمِ اللَّهِ » * دارد و متعلّق به آن چيز مناسبِ در آن سوره است ؛ اين با « بِسْمِ اللَّهِ » * ديگرى كه در سورهء ديگر است ، معناى « بِسْمِ اللَّهِ » * فرق مىكند . براى اينكه بنا بر اين شد كه روى اين احتمال كه « بسم اللَّه » مثلًا در سورهء حمد متعلّق به « حمد » باشد ، بايد ديد آن چه اسمى است كه حمد به آن واقع مىشود ؟ آن چه اسمى است كه ظهور از براى حق است و حمد به آن اسم واقع مىشود . و در سورهء ديگر مثلًا قُلْ هُوَ اللَّهُ آن چه اسمى است كه با اللَّهُ أَحَدٌ و هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مناسب است .